Samenstelling en werking van een brander

Samenstelling en werking van een brander

Stookolie of mazout is een brandstof die een bepaalde hoeveelheid energie bevat die men optimaal moet vrijmaken. Om de brandstof om te zetten in een bruikbare warmte kunnen we deze hetzij vergassen, hetzij verstuiven in kleine druppeltjes. Wanneer de verstoven of vergaste vloeistof ontstoken wordt door een elektrische vonk, wordt een vlam gevormd. Dit gebeurt met een brander. De warmte die vrijkomt moet dan overgedragen worden op de warmtegeleidende vloeistof, en daarvoor heeft men een ketel nodig. Onderstaande figuur geeft de samenstelling van een brander weer.

1. het branderhuis
2. een volumetrische tandwielpomp
3. een verstuiverslijn
4. een verbrandingskop
5. de centrifugaalventilator
6. ontstekingstransformator
7. de ontstekingselektroden
8. de luchtregelschijf
9. de elektromagnetische afsluiter
10. de luchtregelschijf
11. de vlammenhaker
12. de branderautomaat 
13. geluiddempende kap
14. bevestigingsflens
15. geluiddempende kap luchtklep
16. ventilatorkast

Hoe werkt een verstuivingsbrander?

De verstuivingsbrander verdeelt de brandstof in zeer fijne druppeltjes zodat het contactoppervlak tussen lucht en brandstof vergroot. De brandstof en lucht worden zo in een juiste verhouding vermengd, wat een continue verbranding verzekert. De pomp op de brander zuigt de brandstof uit de tank aan en perst een bepaald debiet (afhankelijk van de druk) doorheen de verstuiverlijn en de verstuiver. De verstuiver verdeelt de brandstof in kleine druppeltjes, zodat de vloeistof verbrand kan worden. Vlamvorming treedt pas op, wanneer de verstoven brandstof ontstoken wordt door een elektrische vonk, tussen de ontstekingselektroden. Een verstuivingsbrander bezit dus geen waakvlam!

De lucht die nodig is voor de verbranding wordt aangevoerd door de centrifugaalventilator.
Wanneer er geen vlamvorming is, door bijvoorbeeld een slechte ontsteking, zal de brander zich vergrendelen (in veiligheidstoestand plaatsen) via de branderautomaat.